Kaybolup gitmek,kimsenin bana ulaşamayacağı bir ıssız adaya, veya bir dağ başına gitmek ve yoksulluk içinde yaşamak, yoksullukla mücadele etmek ve eziyet çekmek, varlıkla yoksunluğu bir arada duyumsamak, özüme dönmek, başka bir yıldız olmak, hatta yıldızsız bir yıldız olmak istiyorum ben. İçimdeki hüzünden kurtulamıyorum, neden?Neden hep bir sızı var yüreğimde, gülerken aslında ağladığımı niye saklıyorum ben, neşeliyken neşesizim aslında, üzgünsem de mutlu muyum aslında? Neden, niçin böyle hayat? Hiç bilemiyorum, tek bildiğim artık ruhumda beni rahatsız eden dalga boyları. Gidin benden uzağa, beni rahat bırakın, yeter ya, bıktım, usandım sizden ben! Mutluluk bir kendini kandırmaxcadan başka ne? kendini avutmaktan öte bir şey değil.Bazen canım ister mutluluk rolü oynarım bazen de canım istemez, karamsarı oynarım o zaman. Bunun bir ortası yok mu? soruyorum size şimdi?
Eksik bir yarım var benim, biliyorum. Onu arıyorum, ben olmak için ona ihtiyacım var! Anam! bu sensin! Seni arıyorum ben, her zaman için, yüreğimdeki sızı sensizlikten, kalbimdeki boşluk sensizlikten!Mozart'ı sevmem sensizlikten. Hatırlıyorum da ben bir lokma çocukken bile klasik batı müziği dinlerdim ve sen bana kızardın! Keşke yine kızsan anam, olsan da yanımda. Dinlemem ben o zaman.Ah! Eğer bir gün canıma kıyarsam bu da sensizlikten!Artık yeter, dayanamıyorum ben sensizliğe anam!Geliyor olsam da senin yaşına, ben halen senin çocuğunum anam! Sana ihtiyacım var. Beni sarıp sarmalamana, koluma saatler yapmana, beni sevmene ihtiyacım var.Senin öğütlerine, nasihatlerine, ana sözüne ihtiyacım var benim!bana kıymalı ekmek ayırmana, kızım sever diye nar almana, elma almana, ben süsleneyim diye alıp getirdiğin kırmızı ruja, bana aldığın ojeye, beni düşünmene ihtiyacım var anam!bana aldığın kumaşlara, kızımla giyeriz diye alıp giyemediğimiz ve şimdi sandıkta duran ikiz pijamalıkları seninle giymeye ihtiyacım var anam. Yaa, sözün özü sensiz olamıyorum anam! Dayanamayacağım artık polyannacılık oynamaya.Köklerim seninle toprak oldu anam. Beni köksüz ve kimsesiz, sahipsiz bırakıp gittin anam! saçımın bir teline kıyamazken nasıl bıraktın beni ortada anam. Senden sonra hiç kolay olmadı yaşam bana. Zulüm gördüğümü söylemedim hiç sana. kapıya konduğumu da.Evin anahtarının değiştirildiğini de. Zorla evlendirilmek istendiğimi de söylemedim sana. Ama artık şimdi söylüyorum işte. Onların dediklerini yapmadım ve kendi istediğim biri ile evlendim anam. Ama mutlu olmadım. Olamadım hiç.Seni dinleyip onunla da evlenmemeliydim anam. Şimdi artık ayrılmak zor. Çocuk var. Onu anasız babasız nasıl bırakayım. O yuvasında büyüsün istiyorum. Bizim kanatlarımızla uçsun istiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder