- Alalım, servise gönderelim dediler.
Servis kelimesi beni ürküttü birden, ya daha kötü olursa, böyle kalsa daha mı iyi olur diye kafamdan çeşitli düşünceler geçti.
- Şimdi göndermeyelim, ben hattımı diğer telefona aktarayım, bir ara uğrayıp bırakırım, dedim.
Sonra mağazayı dolaştık. Elektronik aletler almış başını gidiyor Şimdilerde yurdumuzda kullanılmaya başlayan araçlara yol gösteren nevigatörler gördüm. 260 tl. civarındalar. Minicik, 1,5 kilo ağırlığında 1 cigabayt hafızası olan laptoplar var. Fiyatları 500 den başlıyor. Ayrıca bunların hepsinde kamera laptoplara monte edilmiş. Bunlara baktık. Çıkış kapısına yakın büyük bir maket tarzında telefon yerleştirilmiş, Samsung marka. Telefondaki uygulamanın birebir aynısı var. Orada kendin bu menüleri kullanarak telefonu daha yakından tanımış oluyorsun. Orada oyun oynadık Selin'le. Çok eğlendi bacaksız kızım.
Tabii film saatinin hızla gelmiş olması nedeni ile bu eğlenceden ayrılıp 3. kata sinemaya çıktık. 4. salona geldik. 2 kişi seyirci var. 2 de biz toplam 4 kişi olduk. Bu kadar az kişiyle filmin de tadı olmuyor yani. Film başladıktan sonra da iki kişi geldi. Başka gelen olmadı. Filmde küfürlü konuşmalara yer verilmiş. Bunlar olmasa film daha güzel olacaktı eminim. Amerikalı bir kızla Güneydoğulu kürt bir oğlanın aşkından ziyade devlete göndermelerin olduğu bir film. Göndermeleri yumuşatabilmek adına da araya bir aşk macerası koyulmuş. Aziz Nesin hikayelerinde anlatılan Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz türünden bir konu. Hem düşündürücü hem güldürücü. Küfürlerin dışında ben beğendim. Komediyi küfürlü olur diye bir sanıdan sanatçıların uzaklaşması gerekiyor. Çoluk çocukla gidip seyrediyoruz. Bu hiç yakışık almamış.
1 yorum:
Blogumu ziyaret edip güzel yorumlar bırakmışsınız. Teşekkür etmek istedim. Profilinizde bir iletişim adresi göremediğim için buradan yazmayı uygun buldum. Esenlikler dilerim.
Yorum Gönder